راستی امروز بازم کلاس داشتم توی کنسرواتوار.روز دوم.از معلم تئوری و سلفژم داره خوشم می آد.هر چی می گذره دارم به این نتیجه می رسم که خدا توی این یه مورد هم خیلی من و دوست داره.همه کارام سری جور شد.خدا رو شکر معلمم هم مثل اینکه از من خوشش می آد و کلی برنامه برام ریخته.
عاشق محیط کنسرواتوارم!برای من که ابهت داره.توی هر طبقه که وارد می شی از هر دری یه صدا می آد.توی یک کلاس آواز می خونن,توی یکی دیگه پیانو تمرین می کنن,توی کلاس بغلی ویالون می زنن و علی آخر!حالا تصور کن تمام این صداها با هم چه چیزه باحالی از آب در می آد!هنوز اول راهم اما فعلا تو زندگیم یکی از تنها چیزهایی که واقعا ازش لذت می برم.مسلما نگرانی امتحان رو اونجا هم دارم اما لذتش خیلی بیشتر و محیطش خیلی ریلکس تر از دانشگاه است.

الان نونوش بهم گفت که با مینا گله رفته بودن دربند!یهو انقدر دلم تنگ شد که می خوام گریه کنم.من که همینجوریش دلتنگ خدایی هستم چه برسه به اینکه داغ دلم هم تازه بشه...بچه ها دلم برای همتون تنگ شده!دلم برای کافی شاپ رفتن تنگ شده.برای رانندگی مینا و تصادف هاش تنگ شده.برای خبر های دست اول نونوش ,برای تیکه های با مزه نانا,برای دلگرمی ها و حضور همیشگی مریم,برای خنده ها و ماشین سواری با تینا,دلم برای همه چیز و همه کس تنگ شده,مخصوصا برای تو!
دلم می خواد همتون رو بغل کنم و گریه کنم.درست مثل چند سال پیش که هر بار ناراحت بودم یکیتون بودین که بغضم توی بازوهاش بشکنه...

 07:58 PM GMT :: نظرات وارده: 8 نظر