زمان چقدر زود می گذره.باورم نمی شه که یک سال است دارم اینجا می نویسم.اولاش خیلی کم می نوشتم,شاید چون دو سال دوری از نوشتن باعث شده بود سرد بشم.یک وبلاگ جدید نیاز به انرژی داره که من اون موقع ها نداشتم.چون تازه اومده بودم اینجا و کلی مشکل روحی داشتم.خلاصه هر طور که بود یک سال گذشت و الان دوباره به این صفجه دل بستم و دوستان قدیمی بهم سر می زنند.تازه کلی هم دوست جدید پیدا کردم.وبلاگ آیلار هم مثل خودش داره هر روز بزرگتر می شه و کلی حرف داره برای گفتن.ممنون از تمام دوستانی که این مدت بهم سر زدند و باعث شدند که کمتر احساس تنهایی کنم.شاید باورتون نشه اما تک تک دوستان وبلاگ نویس رو دوست دارم و این دنیای مجازی مثل همیشه ارزش خاص خودش رو داره.می دونم که خیلی از دوستان هم اینجا رو می خونند ولی نظر نمی ذارند کسایی که اصلا فکرش رو هم نمی کردم که حال من رو با خوندن اینجا دنبال کنند.شاید روزی برسه که دیگه چیزی برای نوشن نداشته باشم اما اون روز هنوز نرسیده.....

 11:28 PM GMT :: نظرات وارده: 4 نظر