هر کس قدم اوّل را بر می دارد ،حتماً لازم نيست قدم دوّم را هم بر دارد...
رو ديوار اتاقم نوشتم:لازم نيست در بزنيد،خودم را دار زده ام.امّا فعلاً که از دار زدن خبری نيست،
بايد روی موضوعی کار کنم؛ فاحشه خانه ای که روی زنگ در نوشته بود: "اميد".
این کلمه اميد دست از سرم بر نمیدارد،اميد برای چی؟برای اینکه گيوتين انقدر کند باشه که سرمان را نبرّد؟
تهش اینه که تير خلاص میزنن و با يک گولّه ،بنگ،همه چی تمومه...
زندگي حتي براي اميد تموم شد.....
خداحافظ......