دوست نداشتم بنويسم....چون فکر ميکردي دلداريه....
دوست نداشتم بنويسم چون به گمانم تنهايي چاره اي بود....
دوست نداشتم بنويسم چون دوست بودي و عزيز.....
آيلار مرده ها در اطراف ما فراوان اند مرده ها ي متحرک....مرده هاي صبور....مرده هايي که به قول فروغ نميشه بهشون گفت که مرده اند...که هيچ گاه زنده نبوده اند....
اين آشفتگي و دلواپسي به خاطر همون برداشتن ماسکيه که گفتي.....مهم نيست بزار فرار کنن....اين هميشه خوب بودنه که داره ما رو خفه ميکنه.....ديگه بسه....ولش کن....ولشون کن